Annesinin minik yardımcısı

Merhabalar,

Nerdeyse her Cuma iş dönüşü uğrarım Aydınlıdaki meşhur yufkacıma...

Sonra o yufkalar güzel bir "peri" tarafından Cumartesi yada Pazar kahvaltısında yenilmek üzere mis gibi böreklere dönüştürülür :))

O peri kim mi...

Tabiki en önemli görevi yapan benim güzel şirinim :)))

Çikolata Sevdası

Merhabalar,

Son zamanlarda favorimiz Dr. Oetker Volke :))

Akşamları yemekten sonra kızımla hem aktivite yapıyor, hem deli gibi eğleniyor hem de ardından leziz kekimizin tadını çıkartıyoruz...

Sıralamayı veriyorum...

Kek karışımı kaba dökülür
Karışım biraz kaşıklanır mideye indirilir
Ardından diğer malzemeler ilave edilir (yumurtalar kırılır, süt ve yağ dökmeden eklenir)
Döke saça karıştırılır
Ardından karışım kaba dökülüp fırına verilir
Veeeee
Karışım kabı ve kaşıklar güzelce temizlenir :)))


Nasıl mı işte böyle...

Küpelendik...

Bir süredir aklımdaydı Alara'nın kulaklarını deldirmek...
Birçok kişi geç kalınmış olduğunu iddia etse de biz kızımla konuştuk, ona kulağını nasıl deleceklerini, azcık acıyacağını ama sonra hemen geçeceğini anlattım. O da kabul etti...

Olaylar aynen konuştuğumuz gibi oldu, kuzucuk birazcık ağladı hatta bana "annecim biraz acımadı çok acıdı" diye sitem de etti ama sonra her şey normale döndü...

Şimdi 10 günlük sürenin bitmesini ve hello kiti' li küpeleri takmayı hayal ediyoruz :)))

23 Nisanda Ispartadaydık...

Merhabalar,

Gurbette yaşayanlar iyi bilir hafta sonu tatili ile birleşen her tatil uzaklara sevdiklerinizin yanına taşır sizi...

Yine öyle oldu ve Salı gününe gelen 23 Nisan tatili öncesinde alınan 1 günlük izin sayesinde düştük yollara...

Aslında Alara hastaydı ve biraz teraddütlüydüm ama sonuçta gidilen evde 2 tane doktor olduğundan korkmadan çıktık yollara...

Alara almış olduğu ilaçların ve verilen Ventoli' nin etkisi ile neredeyse yolculuğun tamamında uyudu. Biraz hızlı gidince hesapladığımızdan kısa bir sürede vardık Ispartaya...

Gerisi her zamanki gibi rüya gibiydi...

4 çocuk, 4 yetişkin ve bolca curcuna...

Ama gerçekten çok güzel bir tatildi...

Kuzucuğum kuzenleri ile doyasıya eğlendi. Hastalığını bile unuttu neredeyse...

Okula Alışma Çalışmaları...

Herkese merhaba,

Son yazımı 15 Nisan' da Alara' nın okula başladığı gün yazmıştım aradan neredeyse 1 ay geçti...

Kısaca özetlemek gerekirse henüz okula tam olarak alışmış sayılmayız :( Sabah ağlamalarımız var henüz. Sizi çok özlüyorum ama ben diye başlayan ve hıçkırıklarla devam edip insanın içine oturan duygu sömürüleri :(((

Ama biliyorum ki bu süreci de atlatacağız. Daha önce atlattığımız onlarca farklı süreç gibi...

Şimdi biraz da detaya girmek istiyorum. İlk gün için yazdığım yazıda Alara' nın beklemediğimiz bir şekilde olayı kabullenmiş görüntüsü beni gerçekten çok şaşırtmıştı. Şerife teyzesini hiç sormamış yada durumu hiç yadırgamamış olması garip te gelmişti aslında ve ilk bomba 2. günün sabahında geldi.

Minişime sabah uykusu çok tatlı gelmiş olacak ki "Annecim ben çok hastayım bugün okula gitmesem olmaz mı" diyerek beni ikna etmeye çalıştı. Yemedim tabi :)))

Sonraki günler de benzer geçse de ilk ağlama Perşembe günü geldi. Sabah okula gitmek istemediğini resmen haykırdı bize ağlayarak. Dinlemedik tabiki onu zira başka şansımız da yoktu...

Perşembe günü okuldan geldiğinde hasta gibiydi. Burnu akıyordu. Cuma sabahı her zamanki gibi gitmek istemiyorum dese de onu bırakıp işe gittim ama kreşten arayıp çok kötü olduğunu hatta bayılmak üzere gibi göründüğünü söylediler. İşten eve giden 20 dakikalık yol uzadıkça uzadı gidene kadar...

Neyse ki müdehalelerim sayesinde biraz toparlandı. O haftasonu 23 Nisan tatili için ablamlara Ispartaya gittik. İşte o gün bu gündür her sabah ağlama ve duygu sömürüsü ile gidiyor okula...

Ben ise ona güçlü görünmek için kreş kapısında ama mutlaka okula gitmelisin nutukları atıyor, yalvarmalarına kulak asmadan dönüp arkamı gidiyor, henüz köşeyi dönmeden gözlerimden süzülen yaşlara hakim olamıyorum...

Okul çıkışında neşeli oluyor genelde ama sabahtan verilen sözleri tutup markete, lunaparka, site bahçesindeki parka yada at binmeye gidiyoruz sürekli :)))

Kızım bu yazıları okuyacak kadar büyüdüğünde ise bu günlerini sadece gülümseyerek hatırlayacak...
Ben ise bu günlerin geçmesi için dua ediyorum sürekli...

Tavsiyeleri olan varsa lütfen benimle paylaşşın...

 

 

 

 

 

 

 

Şimdi okullu olduk

Merhaba,

Veee büyük gün..

Bugün okula başladık...

Pek bir heyecanlıydık hepimiz. Sabah erkenden uyandırdığım Alara beklediğimin aksine oldukça sakin ve stressizdi...

Hızlıca giyindik, saçlarımızı taradık, çantamızı kontrol ettik ve okulun yolunu tuttuk...

Hızlıca sınıfına daldı ve öğretmeninin söylediğine göre hızlıca da adapte olmuş her şeye, hatta beklenenden çok daha hızlıca gerçekleşmiş bu adaptasyon...

Saat 8:00 gibi oradaydık ben saat 08:45 gibi Alara' yı bırakıp işe doğru yol aldım. Aklım okuldaydı tabi. Saat 13:30 gibi her şeyin yolunda olduğunu öğrendiğimde bir nebze olsun rahatlasam da ne bileyim aklımın bir tarafı hep onunla meşguldü bugün :))

10 dakika kadar da erken çıkıp kızımı aldım hemen koşa koşa :)))

Öğretmeni pek bir memnundu, gününün güzel geçtiğini bilmek bana da çok moral verdi. Ardından kızımı Şerife teyzesine götürdüm kısa bir süre. İlk gününü onunla da paylaşmak isteyeceğini düşündüm. Biraz konuşup koklaştıktan sonra bizi merakla bekleyen babamızın yanına eve geri döndük. Ardından merak içerisinde olan aile, hısım, akraba arandı ilk günün raporunu vermek için...

Hareketli geçen ilk günün ardından beklenen oldu ve Alara saat 21:30 gibi uyku moduna geçti yavaş yavaş. Süttü, masaldı derken saat 22:00' ye yaklaşmıştı ama olsun biliyorum ki yavaş yavaş tüm düzenimiz oturacak ve diliyorum ki kızımın 4 yaşında adım attığı eğitim hayatı üstün başarılarla sona erecek.

Allahım kızıma zihin açıklığı ver. Onu her konuda başarıya yönlendir. Herşey gönlünce olsun tatlı meleğim. Dilerim istediğin mesleğe adım attığında bu yazımı gülümseyerek oku ve bana sarıl :)))

Zaman ne çabuk geçiyor...

Geçen sene tam bugün kaybetmiştik kayınpederimi...

13 Nisan Cumartesi akşamı babamın sene mevlütü için köydeydik...

Okundu, yendi, içildi...

Allah kabul etsin, Allah gani gani rahmet eylesin...

Toprağı bol, mekanı cennet olsun...

Hoşçakal Şerife Teyze...

Bir devir daha sona erdi...

Şimdiye kadar bu blogta birçok dönüm noktasından bahsettim. Ne devirler başladı, ne devirler sona erdi ama Şerife ablamız bizim için gerçekten çok önemli bir devirdi ve sona ermesi karşılıklı olarak hepimizin içini burktu...

Şerife ablanın 1 Ekim 2009' dan itibaren kızımızın bakıcı teyzesi olacağını yazdığım o yazıyı daha dün gibi hatırlıyorum, halbuki üzerinden tam 3,5 yıl geçmiş bile...

İlk bakıcımız Kadriye ablanın işi bırakma kararının ardından Allah tarafından bize gönderilen, ilk birkaç günün ardından hemen ailemizin bir parçası, eşim ve benim ablam oluveren Şerife abla hepimizin hayatına damgasını vurdu bu süre zarfında.

İnanın abartmıyorum kızımı annem dahil kime emanet etsem onun kadar güvenemezdim...

Bu uzun süre zarfında birbirimizi hiç kırmadık, hiç üzmedik...

Sağolsun kızımı hep korudu, kolladı, hatta yaz tatillerinde zayıflattım diye bana kızdı bile yeri geldi :)))

İlişkimizi ve bizim için olan yerini ifade etmek için doğru kelimeleri bulmak bile inanın çok zor. Ama maalesef Alara' nın artık kreşe gitmesi gerektiği için Şerife abla ile yollarımız ayrıldı...

Her zaman görüşmek isteyeceğim sevdiğim bir ablam olacak bundan sonra...

Bana, aileme ve kızıma verdiği emek için ne kadar teşekkür etsem, ne desem boş...

Hakkını helal et Şerife ablacım, bundan sonra da hep birlikteyiz inşallah

Dolphinarium' daydık

Merhaba,

Uzun süredir aklımızda olan bir etkinliği gerçekleştirdik...

6 Nisan Cumartesi günü sevimli deniz hayvanlarının gösterilerini izlemek üzere Eyüp' te Dolphinarium' daydık...

Biletleri çok önceden almıştım aslında ama bir türlü fırsat yakalayamamıştık, biraz da havaların kötü gidişi nedeni ile ertelemiştik diyebilirim...

Ve sonunda aktivitemiz gerçekleşti...

Foklar, morslar, balina ve yunuslar sıraya çıkıp gösterilerini yaptılar. Ben ilk defa bu tarz bir gösteriye katıldığımdan en az Alara kadar heyecanlıydım açıkçası...

Pür dikkat izledik ve tüm hareketleri kocaman alkışladık kızımla...

Her ne kadar gösterinin bir bölümünde yunuslara dokunmak üzere parmak kaldıran çocuklardan seçilen kişinin kendisi olmamasına bozulsa ve ağlasa da genel anlamda çıkışta hepimiz gayet mutluyduk...

Gösteriden sonra eşimin uzeni ve eşi ile Tüyap' ta buluşup ardından Çatalca' ya geçtik. Dedim ya bol atraksiyonlu bir gündü o haftasonumuz.

 

 

Kreşe Başlıyoruz

Merhabalar,

Alara' nın doğum günü yazımın üzerinden 1 ay geçmiş...

Aslında bu arada hayatımızda çok önemli değişiklikler oldu ama maalesef ben bu hıza yetişemedim yine ve yazılacak pek çok konu birikti yine...

Dilimin döndüğü kadar aktarmaya çalışacağım olanı biteni...

Doğum günümüzün paralelinde kreş araştırmalarımız başlamıştı. Malum eşim ve ben pek çoğunuzun alışkın olmadığı oldukça geniş bir zaman diliminde çalıştığımızdan (07:30 - 18:00) bir kreşte aradığımız en önemli özellik bu saat diliminde açık olmasıydı :)))

Tahmin ettiğimden daha fazla alternatif bulduk yakın çevremizde çok şükür...

Bu alternatifleri önce tek tek aradım, ardından favori olanları ziyaret ettik eşimle ve en sonunda evimize de en yakın alternatiflerden olan Arya Anaokulunu seçmeye karar verdik...

Okul evimizin hemen yakınında, arabayla 2 dakika sürüyor. Planımız sabahları onu bırakıp ardından işe gitmem yönünde...

Sabah uyanlamalarımız kaprisler ve huysuzluklar nedeni ile zor olacağa benzese de sanırım artık okula başlamanın tam da zamanı :)))