Aman sakın dolma!

Merhaba,

Alara okula başladığından beri akşamları bir gün sonrasının yemeklerini yapıyorum. İş çıkışı yorgun argın eve gelip bir de ertesi günün yemeğini düşünmek kolay olmuyor itiraf edeyim ama kızım imdadıma yetişiyor ve annesinin en büyük yardımcısı olarak tüm yükümü hafifletiyor...

İleride büyüdüğünde senden istediğim her şeye "Amaan anneeeee" diye yanıt vereceksin biliyorum. En azından bu günleri hatırla istedim :))

Yılbaşı Pastamız

Merhaba,

Yılbaşında kızımla beraber birşeyler yaparız diye hayal etmiştim. O gün öğlenden sonra izinli olacaktım. Market işlerini halledip Alaranın okuluna koştum ama kontes benimle pasta yapmaktansa arkadaşları ile oyun oynamayı tercih etti :))

Ben yine de kızıma kıyamadım ve yemekleri pişirsem de pastayı süsleme işini sonraya bıraktım...

Okuldan geldiğinde Alara ile pastamızı süsledik. Alaranın yediği küçük bir dilimi saymazsak tüm pastayı ben yedim de diyebiliriz ama tadı da görüntüsü de bir harikaydı :)))

Kırbıs :)

Merhaba,

Eşimi, uygun bilet sevdalısı arkadaşları ile yurtiçi-yurtdışı geziler yapması ve beni götürmemesi nedeni ile hep eleştiririm. O da sağolsun 2013 yılının son ayları için bana sürpriz yapmış ve Kasımda beni Kıbrısa götürmüştü...

Maaile ilk kez yavru vatana gittik...

Herşey çok ama çok güzeldi...

Yedik, içtik, gezdik, gördük...

Ama en unutulmazı Alaranın otel odasına verdiği tepkiydi...

-Anne burası bizim evimiz mi?
-Hayır annecim
-Peki neden burada uyuyacağız?
-Annecim gezmeye geldik ve bu gece bu odada uyuyacağız
-Peki bizim artık evimiz olmayacak mı?
-Ev tabiki annecim yarın evde uyuyacağız

*****

Ardından tüm çekmeceler, dolaplar ve bilimum tüm alanlar karıştırıldı ve keşfedildi... Ve sonunda...

Anne ben bu odayı çok sevdim eğer siz de sevdiyseniz bundan sonra hep burada kalabiliriz :)))

 

 

Süslü

Merhaba,

Bayram dönüşü bozulan arabamızı yaptırdık ama direksiyonu kilitlenen bir arabaya binmeye cesaretimiz de kırılmıştı açıkçası...

Eşim bütçemize uygun modelleri araştırmaya başladı ve sonunda benim deyimimle beyaz güvercinimiz kızımın deyimi ile süslü aramıza katıldı...

Alara kirlenmiş ve genelde tozlu olan siyah renk arabamızdan sonra bembeyaz ve tertemiz bir arabayı görünce taktı bu ismi muhtemelen ama bizim de hoşumuza gitmedi değil :))

7000 km yi çoktan geçtin biliyorum ama aramıza hoş geldin süslü :))))

Kurban Bayramı ve Isparta

Merhaba,

Son yazımı Kasım 2013 te yazmışım...

Aslında pek çok şey oldu ama yılın sonu ve 2014 ilk üç ayı son derece hareketli geçtiğinden yazılmayı bekleyen birikmiş anılar ordusu ile başbaşayım yine :((

Ne yazsam nereden başlasam derken vakit bulunca tamamlarım diye birkaç satırlık girişlerim olduğunu gördüm ve en iyi başlangıç önce yarım olanları tamamlamak diyerek işe koyuldum...

Anılar eski ama unutulmamalı...

*********

Aslında pek parlak bir bayram tatili geçirmedik ama yine de kaleme almakta fayda var ki ölümsüz olsun...

Malum insan gurbette yaşayınca bayram tatilleri ailesini görmek için fırsat oluyor...

Hal böyle olunca da haftalar öncesinden planlar yapılıyor ve bayramın gelmesi iple çekiliyor. Bu defa da yine haftalar öncesinden planlar yapılmıştı ama işler planlandığı gibi gitmedi...

Cuma akşamı iş çıkışında arabamızın direksiyonu kilitlendi. Eve zor geldim. Arabayı hemen servise götürdük ve tamir için 10 gün gerekli olduğunu söylediler. Gece yola çıkmak üzere hazırlanmış bir sürü valizle kalakaldık. Neyse ki eşimin abisi ve kuzeni imdadımıza yetişti ve bizi Ispartaya atıverdiler...

Nihayet planlandığı gibi Cumartesi sabahı Ispartadaydık. Ama Isparta tatili hiç te planlandığı gibi güzel geçmedi. Yeğenim Doğa düştü ve dudağı yarıldı. Kan tutan ben ablam giyinip hastaneye gidecek hale gelene kadar ona tampon yaptım. Sonrasında da bayıldım tabi :))

Ardından Alara yine hastalandı ve evden telaşe ile çıktığımız için almayı unuttuğumuz nebulzatörümüz nedeni ile bayramın 1. gününü Isparta Üniversitesi Acil servisinde geçirdik...

Velhasıl akılda güzel anıların kalmadığı vasat bir bayram tatilini birlikte geldiğimiz eşimin abisi ve kuzeni ile dönmek zorunda olduğumuzdan erkenden de bitirmek zorunda kaldık...

Ama yine de insanın ailesini görmesi gibisi yok :)

Kızımın da kuzenlerini görmesi tabi :)))

Okuldan İnciler

Merhaba,

Takip edenler hatırlar Arya Anaokulunda birçok sorun yaşadık. Alara sabahları okula gitmek istemez, ağlar ve huysuzlanırdı. Şimdi ise çok şükür keyifler yerinde...

Okula severek gidiyor, gün içerisinde yaptığı her şeyi büyük bir mutlulukla gösteriyor akşamları...

Onun bu mutluluğu beni çok ama çok sevindiriyor...

Düşünün ki akşamları beni neden erken aldınız okuldan diye kıyamet kopuyor bazen...

Canım meleğim umarım severek başladığın okula hep severek gidersin. Hep başarılar dolu bir okul hayatın olur :))

Parkta Tek Başına

Merhaba,

Yine uzun bir sessizlik oldu...

Aslında birikmiş anı çok ama malesef bir türlü yazacak zaman olmadı...

Yine kronolojik olarak ve malesef hatırladığım anıları kaleme almaya çalışacağım...

Okulların yeni açıldığı ve henüz havaların soğumamış olduğu bir okul günü eşim ve ben Alarayı okuldan alıp eve geldik. Alara parkta oynayan çocuklara özenmiş ve parkta oynamak istemişti. Yemek hazırlamam gerektiği için istemedim, babamız da parkta beklemek istemeyince Alaraya parktan hiç ayrılmamak şartı ile yanlız oynamasına izin vereceğimizi söyledik.

Kabul etti tabiki...

Yıllar sonra ilk defa parkta yanlız oynadı Alara...

İçim çok rahat değildi ama babamız balkondan sürekli izlediği için sorun yoktu aslında. Yaklaşık 1 saat parkın tadını çıkartan Alara önümüzdeki yaz parka yanlız inebileceğinin de ipuçlarını verdi bize :)))

Okula başladık...

Merhabalar

Uzun zamandır planlamış olmama rağmen bir türlü okul yazımı yazamadım...

Şimdi özetle toparlamaya çalışacağım...

Kuzu güzel ve uzun bir yaz tatilinin sonrasında okula başladı. 66 aylıklar mı okula başlayacak yoksa kanın çıkacak ta 69 aya kadar velinin kararına mı bırakılacak derken kanın çıktı ve miniş anaokulunun B şubesinden okul hayatına giriş yaptı...

O nedir diyeceksiniz, haklısınız biraz karışık...

Kanun okulların açılmasına 1 hafta kala onaylanınca herkes ne yapacağını şaşırmış vaziyette. Bizim gibi çocuklarının erken ilkokula başlamasını istemeyen fakat kayıt işlemini de önceden yaptıran veliler için anaokulunu 2 şubeye bölmüşler. Yani biz seneye B şubesinden A şubesine geçeceğiz...

Off ne karışık anlattım. Neyse gelelim eğlenceli bölüme :))

Çok şükür ki kızım okulunu da öğretmenlerini de çok sevdi...

İlk hafta günde 2 saat süren alıştırma sürecinin de etkisi vardır tabi muhakkak. (Bu konuya ayrı bir yazıda paylaşacağım)

Kreşe başladığında ilk haftanın sonunda "okula gitmek istemiyorum" diyen çocuk Pazar sabahları kalkıp "okula gidecek miyim" der oldu. İlk haftalar nasıl başlarsa öyle devam eder inşallah...

Öğretmenimiz de Alara' dan çok memnun. Çok akıllı kızınız var deyip duruyor. Neyse yeter fazla bahsetmeyeyim nazarım değecek :))

İşte kuzunun sabah mahmurluğundan kareler...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kuzumun pijamaları

 

Kelebekler her zaman en güzel çiçeklere konar...

Kelebekler her zaman en güzel kokulara gider...

Benim mis kokulu çiçeğime de kondu kelebekler...

2 ayında sonunda evde...

Merhabalar,

Zaman gerçekten çok hızlı geçiyor...

27 Haziran akşamı Alaranın valizini toplarken kızım 2 ay evde olamayacak düşüncesi içimi titretmiş ve zamanın nasıl geçeceğinden endişe etmiştim...

Ne mi oldu?

Zaman akıp gitti ve Alara eve döndü bile...

Evi çok özlemiş ve yatağını...

Biz de evde bıcır bıcır öten bir çocuğun sesini özşemişiz...

Sanırım biraz da derli toplu duran evimi özleyeceğim...