Yaramazlık son gaz...

Şimdi size bir soru...

Hem annesinin hem de babasının hatırı sayılır yaramazlıklarla dolu çocukluk dönemi olan bir çocuk sizce nasıl bir çocukluk geçirir ?

Merak edenler için cevap fotograflarda gizli...

Besle kargayı oysun gözünü...

Önceki yazılardan da hatırlayacaksınız, işten yorgun argın gelsek te bizim kızım telinde oynuyoruz, el mahkum :)))

Evin içindeki çadırlar, oyun hamurları, duvar resimler...

Her zaman onu oyalayacak bir oyun bulmak ve sıkılmadan oynamasını sağlamak gerçekten çok zor. Her zaman yaratıcı ve heyecan verici birşeyler bulmak zorundasınız...

Geçen hafta da ele vurma ve el çekmece oynuyorduk...

Tam güzel güzel oynuyoruz derken saniyenin binde biri yani neredeyse ışık hızında gözüme giren parmağı sayesinde az daha gözüm çıkıyordu...

Dewrimin evde olmaması ve ilk anın acısıyla korneamda yırtılma var zannettim ve çok büyük panik yaşadım. Ama Allahtan korneada bir hasar oluşmamış, sadece kornea üstü epitelinde bir hasar oluşmuş. Gözün kendini en çabuk yenileyen bölgesiymiş ve haftasonunda tamamen iyileştim çok şükür...

Şimdi oyunları seçerken daha dikkatli olmayı ve iş sağlığı güvenliği ekipmanlarından evde de bulundurmayı düşünüyorum :))))

Boşuna dememişler besle Alara' yı oysun gözünü :)))))

Duvar boyama sanatı :)))

Geçen gün işten eve döndüğümde karşılaştığım manzara bu idi...

Bu kız ressam mı olacak ne :))

Allahtan boyalar ıslak mendille silindi. Yarım saat uğraştık Alara ile birlikte ama hepsini çıkarttık. Canım kızım bu ilk duvar boyama çalışmanı sildiğim için lütfen bana kızma. Daha güzel resimler çizmeye başladığında sana söz odanın duvarlarına birlikte resimler çizeceğiz :)))))

Karlar düşer...

Mart kapıdan baktırdı kazma kürek yaktırdı...

Erkenden uyanılan bir Mart sabahında evimizin penceresinden manzaramız...

Hava çok soğuk olduğundan ve malesef işe gitmemiz gerektiğinden bu güzel manzaraya sadece bakmakla yetiniyoruz...

Gerçi bu yıl da henüz küçük ve biraz da mariz olmasının verdiği korku ile onu karla tanıştırmamaya karar verdik. Henüz karda hiç oynamadık...

Büyük bir hevesle seneye yağacak ilk karı bekleyeceğiz...

Bu süreçe sadece camdan bakacağız :)))

Üzgünüm prenses...

Alara 2 yaşında...

Geçen yıl kalabalık bir grupla güzel bir doğumgünü partisi düzenlemiştik. Bu yıl ise anne baba ve doğumgünü çocuğundan oluşan mini bir kutlama yaptık sadece...

Kreşe ve okula gitmeye başladığında birsürü arkadaşını çağıracağı büyük partiler düzenleyenleriz inşallah...

Daha nice seneler olsun canım kızım...
Sağlık, mutluluk, huzur, başarı, kariyer, para ne istersen tüm güzellikler seninle olsun...
Upuzun bir ömrün olsun...
Öpüyorum seni güzel kızım :)))

A photo album by Smilebox

Bir devrin sonu...

Daha minicik bir bebekkenden itibaren kızımın uykuya dalışında en büyük yardımcımız olan meşhur yeşil beşiğimiz kırıldı :(((

Sanırım artık bu olayı bir işaret olarak almanın ve sallanmadan uyumanın zamanı geldi...

Bakalım bundan sonra başımıza neler gelecek?

Bizi neler bekliyor?

Yaşayalım ve görelim...

Çoraplarım

Kızlar büyüdükçe annelerinin eşyalarına özenir derlerdi...

Biz biraz erken başladık sanırım bu özenme olayına...

Öyle süslü püslü albenili olmamasına rağmen her akşam çoraplarımı çıkartıp kendi giyer oldu...

Bende madem her akşam çorapsız kalıyorum, bu akşam ona süpriz yapayım ve en cici çoraplarımı giyeyim ki aldığına değsin dedim :)))

Her zamankinden daha da hevesli aldı bu çorapları :)))

Hevesle aldı ve çığlık çığlığa giydi...

Tamam itiraf ediyorum ona benden daha çok yakıştı...

Büyüme sancıları...

Son zamanlarda çok hırçınız...

İnternet annesiyiz ya açıp google' ı araştırıyoruz acep neyin nesiymiş diye...

Yanıt "2 yaş sendromu"

Namıdeğer büyüme sancıları...

Kendini ıspatlama, anne ve babanın yaptığı her şeyi yapma arzusu...

Başarısızlık toleransının çok düşük olduğu dönemdeyiz...

Oyuncakları ile güzel güzel oynarken bile bir anda ağlamaya ve oyuncaklarını oraya buraya fırlatma moduna geçiş...

Neyse ki bu da atlattığımız diğer dönemler gibi bir dönem ve geçecek...

En azından ben öyle olmasını umuyorum :))))

Kakaaaa

Bizim prensesin süper bir bombası oldu bugün...

Belki yıllar sonra bu yazıyı okuduğundan anne neden yazdın bunu diyebilirsin ama bu anı hiç unutulmasın istedim :)))



Dewrimle salondayız. İçeriden birden bir ağlama sesi gelmeye başladı. Genelde bu tür durumlarda önce bir ses gelir (devrilme, düşme veya çarpma sesi) sonradan ağlama sesi gelirdi halbuki bu defa önce sessizlik ardından ağlama sesi olunca meraklandık. Dewrim koşup baktı ki ne görsün...



Bizimki koltuğun kenarına tünemiş, bir güzel kakasını yağmış, ardından yaptığının bizim kızacağımız birşey olduğunu düşünüp ağlamaya başlamış...


Gülermisin, ağlarmısın :))))

Yeni yıl :)

Uzun süredir yazmaya fırsat bulamadım malesef...

Anlatacak çok şey birikti yine...

Kısaca özetleyeceğim bu geçen süreyi



Öncelikle merak etmeyin hepimiz gayet iyiyiz. Hasta olan yok çok şükür :)))

Zaten rutin kontrolümüz 2. yaşta olduğundan hastane maceramız yok.



Bu süre zarfında bir kez babaanne ve dede ziyareti yaptık. Trakyanın meşhur soğuğu nedeni ile tırsmadık desem yalan olur giderken ama badiresiz atlattık çok şükür...



Yine bu aralıkta Bilimden tanıdığım bir arkadaşımın beyin kanaması geçirdiğini, başka bir arkadaşımın kızının kafasından kitle alındığı haberini aldım çok üzülerek...



Sadece üzücü haberler yoktu neyseki bir arkadaşımdan da doğum haberi alarak keyiflendim...



Aaaaa az kalsın unutacaktım bir de üniversiteli oldum yeniden. Valla bak inanmazsınız. AÖF 2.üniversite olanağı sayesinde sınava girmeden kaydımı yaptırdım 2 yıllık Sağlık Kurumları İşletmeciliği okumaya başladım...



Dewrimin bu yıl biraz daha zorlaştı. Pazartesi ve Salı günleri dershaneye gidiyor...

Bende epey yoğunum ev, iş, çocuk üçgeni beni birhayli yoruyor son zamanlarda, ama iyiyiz ve sağlıklıyız ve herşeyin üstesinden geliriz...