22 Ağustos 2010 Pazar

Her eve lazım






Kuzucuk kakasını söylemeye başlayınca bizde gaza geldik sanırım hemen gittik lazımlık aldık...

Her eve lazım (mış) bizde aldık bakalım hayırlısı...

Kısa süre içinde kullanmaya başlamak ve yine kısa bir süre içinde kullanmayı bırakmayı veeeee tuvalet eğitimi için internette site site dolaşıp en doğru zamanı bulmayı veeeee bu yeni dönemi kolaylıkla atlatmayı diliyorum :)))

14 Ağustos 2010 Cumartesi

Kakkaaaa....

Yine bir ilk...

Kızım sonunda kakkaaaa diyor...

Şimdilik önce yapıyor sonra haber veriyor ama olsun bence önemli bir gelişme...

Bebeğimin bebeği :))))




Canım kızım amcasının hediye ettiği Pakinaz ismini verdiğimiz Şerife ablanın değimiyle "kel bebeği" çok seviyor. Analık işte çocuğu yerine koymuş olacak ki onu uyutuyor, yediriyor, içiriyor....

29 Temmuz 2010 Perşembe

Yeniden...




Tatil dönüşü yine tam gaz hayat devam ediyor...

Fakat bu defa benim için önemli değişiklikler var...

Bilim İlaç ile tatil öncesi ayırdığım yolum dönüşte 19 Temmuz 2010 da Mustafa Nevzat İlaç hammadde tesisi ile birleşti...

İlk izlenimlerim çok olumlu.

Burası benim için fırtına sonrası sakin bir liman olacak...

En azından umuyorum.....

Yeni işimin ilk haftasında üzücü bir olay da yaşadık malesef. Alara' ya site sakinlerinden birinin beslediği devasa boyutlardaki bir köpek saldırdı. Yok yok hemen telaş yapmasın kimse çok şükür Alara Şerife ablanın kucağındaymış ve sağolsun bir cengaver gibi köpeğin üzerine çullanarak kızımın ayağını köpeğin ağzından almış...

Olayı satırlara dökmeden yüreğimdeki öfkenin geçmesini bekledim...

Öfkeliyim çünkü toplum içinde yaşamanın kurallarına inatla uymuyor bazı insanlar...

Ya bu kadar şanslı olmasaydık ve köpek kızıma zarar vermeyi başarabilseydi...

Bunun karşılığı olabilir mi herhangi bir özür...

Şerife ablanın yaşadığı korkunun bir bedeli olabilir mi...

Yada işten eve döndüğümde onları ağlarken gördüğümde ve haberi ilk aldığımda içimin acısını kelimeler ifade edebilir mi....

Neyse ki kimse zarar görmedi, Allahıma binlerce kez şükürler olsun....

En çok sevindiğim olaysa henüz çok küçük olması nedeni ile olaydan manevi bir yara da almamış olması. Nereden mi biliyorum, aynı akşam TV deki köperler filmine bakarken gözlerinin içi parlıyordu meleğimin, dışarıda gördüğü tüm kedi ve köpeklere sevinç çığlıkları içinde yaklaşıyor hala :)))))

Son olarak güzel bir haber vererek yazımı noktalamak istiyorum...

Kızımın henüz 8 tane olan dişlerine aynı anda çıkmaya başlayan 5 dişi birden daha katılarak diş sayımız birden 13' e çıktı...

Tüm yaz tatili boyunca geceleri uyanmalarımızın tek nedeni sıcaklar değilmiş...

Dişler tek tek kendini gösterince anlayabildik kızımın derdini :))))

15 Temmuz 2010 Perşembe

Dandinisiz uykular...

Bugün yine bir ilk gerçekleşti...
Aylarca "Dandini Dandini Dastana" melodileri ile sallaya sallaya uyuttuğum kara kızım hastalığının ve içtiği Carpol'ün de etkisiyle oturma odamızda kanepenin üzerinde kendiliğinden dalıverdi gece uykusuna...
Hemde saat henüz 21:00 iken...

Umarım bir istisna değildir ve bu melodiyi tarihe gömeriz...

2010 yılı yaz tatili...

Sonunda beklenen tatil geldi ve hatta ben yazımı yazarken son 3 günü...

Birşeyler yazmalı ama nereden başlamalı hangisini anlatmalı bilemedim.

Klasik olacak ama anlatılmaz yaşanır cinstendi...

İzleyin ve görün...

Kızımla 2. tatilimiz :)))

Elveda Bilim İlaç...


Sene 2004 aylardan Nisan...

Anneciğimle birlikte 7 Nisan akşamı bindiğimiz Aydın-Çerkezköy otobüsü ile başlayan Bilim İlaç maceram 6,5 yıl sonra sona erdi...

Bu iş...

Duygusal davranmamak lazımdı ve öyle de yaptım...

Kariyerim için önemli bir adım attım...

Allah utandırmasın...

20 Haziran 2010 Pazar

Hareketli günler, bereketli günler...



Yine anlatacak çok şey var...
O halde vakit kaybetmeden anlatmaya koyulayım :)))

Şerife ablanın oğlunun mezuniyet töreni için Ankara' ya gitmiş olması sebebiyle uzun bir süre sonra ilk defa bir Cuma gününü kızımla birlikte geçirdik.

Sabahtan saat 10:40' a kadar dışarıda olmam gerekiyordu ama yine de süt izinlerimizi yad edip felekten bir gün çaldık kızımla...

Öğleden sonra da giydirim süsleyip işterim Bilim İlaç' a götürdüm kızımı. Yoğun ilgiden sıkılırmı acaba diye düşünmüştüm ama hiçte öyle olmadı. Kızım halinden geyet memnun salındı durdu geniş açık ofislerimizde :))

Cumartesi günü de Serap ve oğlu Umut bebeği görmeye gittik Bolu' ya hep birlikte. Kalmaya değil birkaç saatliğine görüp geri dönmek için gittiğimizden biraz yorucu oldu ama yine de değdi bence.

Uzun süredir görmediğim arkadaşımı görmek bana çok iyi geldi...

Pazar günü ise biraz daha sakin geçti aslında. Yıkanacak 4 makina çamaşır olduğundan günün yarısında evde koşuşturma içinde oradan oraya savruldum ama sonradan çıkıp gezdik. Optimum Outlet' e gittik. Oradan Kadıköy' e. Yağmur yüzünden erken dönmek zorunda kalsakta epey hareketli bir gündü yine...

Önümüzdeki hafta benim için çok kritik...
Bakalım almak istediğim hayırlı haberi alabilecekmiyim???
Bekleyip göreceğim...

Kızımın 15. ay doktor randevusu...

İlk aylardaki gibi her ay doktor kontrolüne gitmiyoruz artık.
Çok şükür herhangi bir sorun olmadıkça gitmemiz gerekmiyor.
Birde aşı dönemleri gitmek gerekiyor tabi...

15. ayımınızı doldurduğumuz Perşembe akşamı Erkan Bey' in nöbetçi olmasını da fırsat bilerek aşı ve kontrol için Medipolün yolunu tuttuk yine...

Tam biz doktorun kapısına doğru yürüyorduk ki koşar adım çıkan doktor 10 dakikalığına doğuma gitti. Bizde bu süre zarfında bir oraya bir buraya koşup durduk afacanın peşinden...

Hatırlayamıyorum ama sanırım 9. ay kontrolümüzde görmüştü Erkan Bey Alara' yı. Önce biraz sevdi doktor amcası kızımı. 'Ne büyümüş' dedi durdu :))

Sonra boy, kilo ve baş çevresi ölçümü yapıldı.

Boy: 78 cm
Kilo: 10.850 kg
Baş çevresi: 46 cm

Doğduğunda 49 cm, 3.680 kg ve 36 cm olan ölçülerin şimdiki değerleri kızımın ne kadar büyüdüğünün en somut göstergesi oldu benim için...

Bebeklikten çocukluğa geçiş...
Bundan sonra uzun yıllar çocukluktan genç kızlığa geçişini izleyeceğiz inşallah :)))

16 Haziran 2010 Çarşamba

Minik İkoncan...



Yaz geldi...
Havalar ısındı...
Tombiş bacaklarda meydana çıktı :)))

Hergün değişik değişik kıyafetlerle arzı endam eder oldu minik ikoncan...
Her akşam iş çıkışında gülümseyerek beni bekleyen biri olmasının verdiği şevkle doldu içim her servise binişimde...
Önce o beni karşılıyor sonra birlikte babmızı karşılıyoruz...

İnsan Allahtan başka ne ister ki :)))

İyiki varsın, iyiki bizimlesin minik ikoncan...

Bunlar da ilginizi çekebilir:

Related Posts with Thumbnails

Bizim aile...