Hüsran...

Tam tamına 1 ay 6 gün önceden almıştım uçak biletini...
25 Mayıstan beri hasretle 1 Temmuzda Kuşadasında kızımın anneannesinde olacağımın anı beklemiştim...
Olmadı...
Olamayacak...
Bir şeyi çok fazla istemeyecekmişsin...
Bir kez daha anladım...
Tatile en çok ihtiyacım olduğu ve kendimi bu kadar motive ettiğim tatilime bir türlü çıkamıyorum çünkü kızımın ikiz kuzenleri Lara ve Doğa su çiçeği geçiriyorlar :(
Kızıma bulaşma riskini göze alamadığım için tatilimizi ertelemeye karar verdik...
Onun hasta olmaması için tatile bile çıkmamaya razıyım gerçi...
Bakalım ilk tatilimiz ne zaman başlayacak...
Bizi ilk tatilimizde neler bekliyor...
Yaşayacağız ve göreceğiz...

Tespit...

Tracy Hogg okumaya başladım...
Biraz yavaş ilerliyorum ama olsun sindire sindire okuyorum...
Öncelikle bebekler için yapılan kategorilerden kızıma uygun olanı seçmeliydim...
Evet evet kızım bir melek bebek ve biraz da kitap bebek...
Zaten gece uykularımız artık düzene girdi.
Gündüzleri için bir rutin oluşturmaya çalışıyordum.
Kitaptaki bazı yöntemleri (şşşş-pat ve yatır kaldır) kullanarak daha uzun süren ve deliksiz uykuları da kızıma öğretebileceğimi düşünüyorum.
Düzeninin tekrar tekrar bozulmasını istemediğim için anneannemize gidince bazı teknikleri uygulamaya başlayacağım.
Bakalım neler olacak...

Sonunda odamız ayrılıyor...

Tarih: 21 Haziran 2009 Pazar

Bugün büyük bir gün...
Bugün hayatımızdaki önemli bir dönüm noktası...
Doğumdan itibaren yamacımda yatırdığım kızımın kendi odasında yatma zamanı geldi...

Üniversite yıllarıma kadar evde ablamla aynı odayı paylaşmış olduğum için bir odada yanlız uyumak bu yaşımda bile hala beni tedirgin eder. Belkide bu yüzden, kızımın da bu korkuyu hissetmesini istemediğimden kızımın 97. gününde odalarımızı ayırıyorum.

Gece kızım odasında yatıyor...
Telsizimiz yanıbaşımda...
Kızım mışıl mışıl uyuyor...
Ben eskiden kalma bir alışkanlık kızım adına biraz korkuyorum...
Acaba kızım korkuyor mudur???

Offf saçmalıyorum...
Ne korkması yaaa...
Onun için en iyisi bu...
Korkum çabucak geçiyor...

Canım kızım mışıl mışıl uyuyor...

Kızımın 3.ay doktor randevusu...

Artık zamanın ne kadar çabuk geçtiğini idrak bile edemiyorum...
Kızım 3. ayını doldurup 4. ayına giriyor...
Zaten fazla olmayan gaz sorunumuz bizi temelli terk ediyor...
Ve yine doktor ve aşı zamanımız geliyor...

Tarih: 20 Haziran Cumartesi saat: 10:00
Yine Medipol Hastanesi, ve biz yine Erkan Beyin odasında hazır ve nazırız...

Muayenemiz sorunsuz geçiyor...
Gelişim mükemmel...
Kilo:7020 gr Boy:60 cm

Aşı ise artık korkulu kabusumuz olmaktan çıkıyor...
Aşı yapılırken ağlayan kızım daha giyinirken susuyor hatta oyunlar oynayıp gülücükler atmaya başlıyor bile....

Tracy Hogg ile tanışma...

Hamileliğimde bir arkadaşımdan duyduğum fakat bir türlü alamadığım kitabı sonunda aldım...

Tarih: 19 Haziran 2009 Cuma

Alara sorunlu bir bebek değil fakat yine de bu kitaptan faydalanacağım noktalar olacaktır diye düşünüyor ve hatta umuyorum...

Kitabı hemen okumaya başladım bakalım kızım ve bana nasıl faydalar getirecek...

Okudukça ve E.A.S.Y kuralını uygulamaya başladıkça tecrübelerimi paylaşacağım...

Hadi bakalım hayırlısı...

Defne bebeği ziyaret...

5 Haziran Cuma günü üniversiteden arkadaşım Edanın doğum haberini alıyoruz...
Defne bebek sonunda aramıza katılıyor...
Haftasonu Devrim çalıştığı için malesef ziyaretimizi haftaya yapmak zorundayız...

Neyseki 1 hafta çok çabuk geçiyor...

Kızımla birlikte Defne bebeği ziyarete gidiyoruz...
Aman Allahım minicik yumuk yumuk bir bebek...
Çooook tatlı...

Defne bebeği görünce kızımın ne kadar büyüdüğüne inanamıyorum...
Sanki Alaram hiç bebek olmamış gibi geliyor...
O günler çook geride kalmışlar...
Tam 85 gün geride...

Zamanın ne kadar çabuk geçtiğini ve kızımın ne kadar çabuk büyüdüğünü bir kez daha anlıyorum...

İlk park maceramız...

Gün 25 Mayıs 2009 - Pazartesi
Akşamüstü...
Güneş yakıcılığını yitirmiş durumda...
Geçen haftadan beri kızımla sitenin parkına gitmek istiyorum fakat hava çok rüzgarlı olduğu için çıkamıyordum...
İşte gün bugündür...
Kızımla ilk kez aşağıya parka iniyoruz...

Kızım her zamanki gibi hemen ilgi odağı oluveriyor...
Başımızda birsürü kalabalık...
Herkes kızımı sevmek istiyor...

Sallanan salıncakta kızım ben ve Emine ablası oturuyoruz...
Kızım dışarıda olmaktan hoşlanıyor...
Yüzü gülüyor...
Sürekli etrafını inceliyor...
Zaman nasıl geçti hiç anlamıyoruz...

Park sezonunu açmış bulunmaktayız...
Vatana vede millete hayırlı ola...

Kızımın 2.ay doktor randevusu...

İnsan bazen zamanın ne kadar hızlı geçtiğine inanamıyor...
Geldi geliyor diyorduk...
Geldi aman göbeği düşse dedik...
Arkasından ah şu kırkımızın bi çıksa dedik...
Hepsini atlattık...
Kızım 2. ayını doldurdu bile...
Yine doktor kontrolü ve aşı zamanı...

Tarih: 21 Mayıs 2009 Perşembe saat: 09:00

Doktorumuzun odasında hazır ve nazırız...

Erkan Bey bızdığı adam akıllı muayene ediyor önce...
Kilo ve boy gelişimimiz muhteşem...
6080 gr 58 cm olmuşuz bile...
Hemde sadece anne sütü ile...

Muayene sonrası sıra yine aşıya geldi...
Bu ay 3 ayrı aşımız var...
Ama kızım beklenenin aksine ağlasada çabucak sakinleşiyor...
Canım kuzum iğnelere de alıştı ne yapsın...
Herşey onun iyiliği ve sağlığı için...

İlk anneler günüm...

Kızım 55 günlük olmuş bile...

Tarih: 10 Mayıs 2009 Pazar
Bugün anneler günü...

Kızımın anne demesine uzunca bir zaman var...
Sabırsızlıkla geçmesini beklediğim aylar...

Umuyorum ki seneye anneler gününe bana anne diyebilecek meleğim...

Ama bugün benim için gerçekten çok özel...
Anne olarak ilk anneler günüm...

Hediyemse dünyanın en tatlı kızı...

Sabah uyanır uyanmaz kızımla oyunlar oynuyoruz...
Ona bana bugün için hediye alıp almadığını soruyorum...
Bana kocaman bir gülüş hediye ediyor...
İlk anneler günümde en değerli hediyemi alıyorum...
Umarım daha nice anneler günü yaşarım...

Ve umarım Allahım kızıma da bu güzel duyguyu yaşatır...

40 Mevlütümüz...

Zaman yine çabucak geçiyor...
İlk 40 günü geride bırakıyoruz...
Hem ben hemde kızım artık tamamen yeni hayatımıza alışmış durumdayız...

Babaannemizin ısrarı üzerine 40 uçurmaya köye gidiyoruz...
Kızımın şerefine mevlüt okunuyor...
Ev kıyamet günü gibi...
Kızım ilk defa bu kadar insanı bir arada görüyor...
Doğal olarak hafiften dumura uğramış durumda...
Yavrumun gözünden uykusu olduğunu anlıyorum fakat her yerde insanlar olduğundan uyuyamıyor...
Uyusada sıçrayarak uyanıyor...
Neyseki merasim çabuk bitiyor...

Mevlütte kızıma yapılması planlanan birtakım atraksiyonlara Devrim ve ben şiddetle karşı çıkıyoruz ama bu sefer fazla yaptırım uygulamıyor ve boyun eğiyoruz...

Kızım ilk özel gününü hatırlamayacak ama sanki ilk mürüvetini görmüşcesine seviniyorum...

Daha nice özel günlerimiz olur inşallah...