Hareketli günler, bereketli günler...

Yine anlatacak çok şey var...
O halde vakit kaybetmeden anlatmaya koyulayım :)))

Şerife ablanın oğlunun mezuniyet töreni için Ankara' ya gitmiş olması sebebiyle uzun bir süre sonra ilk defa bir Cuma gününü kızımla birlikte geçirdik.

Sabahtan saat 10:40' a kadar dışarıda olmam gerekiyordu ama yine de süt izinlerimizi yad edip felekten bir gün çaldık kızımla...

Öğleden sonra da giydirim süsleyip işterim Bilim İlaç' a götürdüm kızımı. Yoğun ilgiden sıkılırmı acaba diye düşünmüştüm ama hiçte öyle olmadı. Kızım halinden geyet memnun salındı durdu geniş açık ofislerimizde :))

Cumartesi günü de Serap ve oğlu Umut bebeği görmeye gittik Bolu' ya hep birlikte. Kalmaya değil birkaç saatliğine görüp geri dönmek için gittiğimizden biraz yorucu oldu ama yine de değdi bence.

Uzun süredir görmediğim arkadaşımı görmek bana çok iyi geldi...

Pazar günü ise biraz daha sakin geçti aslında. Yıkanacak 4 makina çamaşır olduğundan günün yarısında evde koşuşturma içinde oradan oraya savruldum ama sonradan çıkıp gezdik. Optimum Outlet' e gittik. Oradan Kadıköy' e. Yağmur yüzünden erken dönmek zorunda kalsakta epey hareketli bir gündü yine...

Önümüzdeki hafta benim için çok kritik...
Bakalım almak istediğim hayırlı haberi alabilecekmiyim???
Bekleyip göreceğim...

Kızımın 15. ay doktor randevusu...

İlk aylardaki gibi her ay doktor kontrolüne gitmiyoruz artık.
Çok şükür herhangi bir sorun olmadıkça gitmemiz gerekmiyor.
Birde aşı dönemleri gitmek gerekiyor tabi...

15. ayımınızı doldurduğumuz Perşembe akşamı Erkan Bey' in nöbetçi olmasını da fırsat bilerek aşı ve kontrol için Medipolün yolunu tuttuk yine...

Tam biz doktorun kapısına doğru yürüyorduk ki koşar adım çıkan doktor 10 dakikalığına doğuma gitti. Bizde bu süre zarfında bir oraya bir buraya koşup durduk afacanın peşinden...

Hatırlayamıyorum ama sanırım 9. ay kontrolümüzde görmüştü Erkan Bey Alara' yı. Önce biraz sevdi doktor amcası kızımı. 'Ne büyümüş' dedi durdu :))

Sonra boy, kilo ve baş çevresi ölçümü yapıldı.

Boy: 78 cm
Kilo: 10.850 kg
Baş çevresi: 46 cm

Doğduğunda 49 cm, 3.680 kg ve 36 cm olan ölçülerin şimdiki değerleri kızımın ne kadar büyüdüğünün en somut göstergesi oldu benim için...

Bebeklikten çocukluğa geçiş...
Bundan sonra uzun yıllar çocukluktan genç kızlığa geçişini izleyeceğiz inşallah :)))

Minik İkoncan...

Yaz geldi...
Havalar ısındı...
Tombiş bacaklarda meydana çıktı :)))

Hergün değişik değişik kıyafetlerle arzı endam eder oldu minik ikoncan...
Her akşam iş çıkışında gülümseyerek beni bekleyen biri olmasının verdiği şevkle doldu içim her servise binişimde...
Önce o beni karşılıyor sonra birlikte babmızı karşılıyoruz...

İnsan Allahtan başka ne ister ki :)))

İyiki varsın, iyiki bizimlesin minik ikoncan...

Adım Turtamız

Babaannemiz sağolsun...
Kızımın koşar adımlarının şerefine Çerkezköyde hemen adım turtası yapıp dağıttık...
Daha önce hiç duymadığım faklı bir adet...
Koşa koşa yürüsün düşmeden büyüsün diye dağıtılıyormuş...

Umarım yiyen herkesin bu yöndeki duaları kabul olur ve kızım bu yeni yürüme durumunu en az hasarla atlatır :))))

Öğle yemeğini bile yiyemeden adım turtalarımızı pişiren sevgili anneme, paketleme işleminde yardımlarından dolayı Bedriye yengeme ve Özlem' e, ve tabi dağıtma konusunda bize desteğinden ötürü Beste' ye çok teşekkür ederim...

Hepinizin ellerine sağlık...

Sonunda yürüyoruz...

Sonunda...

İlk adımlarını aylar önce attı güzel kızım...

Sonraki adımlarını hep elele birlikte attık, aylarca. Yorulduk. Şimdi galiba daha çok yorulacağız!

Canım kızım, bugün itibarı ile bağımsızlığını ilan ettin. Geç oldu, güç olmadı...

Hayatında attığın tüm adımlar mutlu, tüm adımlar sağlıklı olsun.

Seni çok seviyorum küçük meleğim!

Aydın günleri...

Yine bir tatil operasyonu...

19 Mayısı fırsat sayarak Aydına gidip geldik yine kızımla...

Daha havaalanında havanın sıcaklığı karşıladı kızımla beni, sonra da babam...

Aydına doğru yolculuk böylece başladı...

Kocaman 5 gün nasıl geçti hiç anlamadık. Alışverişler, gezmeler, her zamanki gibi misafirler...

Anneannem, dedem, teyzem, eniştem daha kimler kimler...
Özlediğim herkesi görme fırsatım oldu bu ziyaretimde. Bol bol dinlendim birde. Her ne kadar kızımın uyku düzeni biraz bozulsada sağolsun anneciğim sayesinde kendime zaman ayırma fırsatım da oldu.

Ama her güzel gibi bu tatilde sona erdi ve yine geleceğim günlerin yakın olmasının tesellisiyle ayrıldım çok sevdiğim memleketimden ve ailemden...

Bilim Ailem...

Biz üç kişiyiz...
Devrim, Melda ve Alara...
Biz bir aileyiz...
Çekirdek aile...

Şirketimizin dergisi BilimAilem için güzel bir poz verdik...

Anneler günü...

9 Mayıs 2010 Anneler günü...

Geçen yıl ilk kez anne olarak kutlamıştım anneler gününü, ilk hediyem kocaman bir gülümsemeydi...

Bu yıl daha da güzel, yine kocaman bir gülümseme ama yanında kocaman sevgi dolu bir kucak...

Önümüzdeki yıl bu hediyelerin arasına birde bilinçli olarak söylenmiş bir anne kelimesinin eklenmesi umuyorum...

Canım kızım iyi ki varsın...
İyi ki benimlesin...

Renkli bir haftasonu...

Havalar nihayet ısındı...
Kızım ve Şerife abla beni her akşam bahçede karşılamaya başladılar...
Pek bir alıştım ne güzel bir duygu onu göreceğim anı düşünerek daha bir güzel daha bir çabul geçiyor işte zaman...

Cuma akşamı da öyle oldu...
Kızım yürütecine atlamış oradan oraya koşmuş, sevimli yanakları pembe pembe olmuş :))
Birlikte babamızı bekledik. Biraz daha oynayıp iyice yorulup eve öyle girdik.
Yaz geldi ya hava da karanlık olmuyor eee valla süper :)))

Cumartesi sabahı nedense sabah erkenden uyandım, yapılacak çok fazla işim olduğundan olsa gerek. Fakat sonradan karar değiştirip gezmeye karar verdik. Dışarı çıktık ama henüz plan yapmamıştık. Yola çıktığımızda Galatasaray-Antalyaspor maçına gitmeye karar verdik.

Eeeee hal böyle olunca da geçtik karşıya, gezdik, yemek yedik, alışveriş yaptık, kızıma eşofman takımı ve spor aykkabı girdik.

Bir ara yolda yine Erberk Ajanstan Eti reklamı için mesaj gelince dayanamadık rotayı çevirdik mesajın bizi yönlendirdiği ajansa.
Ben haftasonu olması nedeni ile kalabalık bir grupla karşılaşacağımızı düşünmüştüm fakat nedense salon boş sayılırdı sadece birkaç kişi vardı. Birkaç soruluk bir anketi cevapladıktan sonra birkaç pozda fotograf çektiler hepsi o kadar. Orada 10 dakika gibi kısa bir sürede işimizi tamamladıktan sonra haftasonu sefamıza kaldığı yerden devem ettik. Önce Beyoğlu Göz Hastanesine uğrayıp eşimin teyzesi ve kuzanini gördük. Arkasından da önce alışverişe sonra da doğru Ali Sami Yen' e....

Alara sayesinde tüm aramaları atlatarak çantamızda sakladığımız ganimeti keyifle mideye indirdik.

Daha sonra maçı izlemeye koyulduk. Kızım ilk defa bir spor müsabakasını izledş. İlk defa Ali Sami Yen' e geldi. Açıkçası biri anlatmayınca ben maçtan pek bişey anlayamadım. Tabi birde kızım sürekli tepemde olunca anlamak epey zor olurdu zaten herhalde...

Saat 22:00 de maç bitiminde eve doğru yola çıktık. Güzel bir günün bitiminde yorgun ama mutlu olarak...

Yine yeni bir dönem...

Hedefim 15. ayını doldurmasını beklemekti...

İnatla ve sabırla kızımı emzirmeye devam ediyordum...

Fakat malesef kısmet değilmiş...

En son 30 Nisan 2010 Cuma gecesi emzirebildim canım kızımı...

Sarıp sarmalayarak öpüp koklayarak uyuttum miniğimi...

Koklayarak veda ettim Safranbolusu gezisine gitmeden mışıl mışıl uyuyan kızımı...

Malesef gezi sırasında yaşadığım allerji vakası nedeni ile 10 gün boyunca almam gereken antihistaminik bu planlanmayan kararı almama neden oldu. Kızımı 13,5 aylıkken sütten kestim...

Bugün tam 5. gün...

Onun için de benim için de tahmin ettiğim kadar sancılı bir süreç olmadı çok şükür...

Bakalım her işte bir hayır vardır diyerek kabullendım bu ani gelişen olayı...

Ve ikimiz için de yeni bir dönem daha başladı...

Artık her istediğimi yiyebilir yada kalan son birkaç kilomu verebilmek için istediğim gibi diyet yapabilirim :)