Annesinin minik yardımcısı

Son zamanlarda Alara' nın tek derdi benim yaptığım şeyleri tek başına kendisinin de yapabilmesi...

Geçen gün aramızda geçen diyaloğu aynen aktarıyorum...

Elimde vileda yerleri siliyorum
Alara ısrarla annecim ben de yapabilir miyim diyor
Karşı koymaya çalışıyorum ama nafile
Israrlar sonunda pes ediyor ve kendi odasını silmesine izin veriyorum
Viledayı kaptığı gibi başlıyor silmeye
Ben hayran hayran kızımı izlerken beni dumur eden soru geliyor
Annecim benim fotografımı çekmek ister misin?
Çocuk işi çözmüş ne zaman enteresan birşey yapsa anne çat çat basıyor deklanşöre
Ne mi yaptım emir büyük yerden gelince çektik tabi fotografı
Pozların biri bin para :)))

Merak edenlere söyleyeyim, şimdi peşimde koştuğuna kanmıyorum birkaç yıl sonra videdayı eline almamak için atacağı taklaların farkındayım :)))

Oyun hamuru maceramız

Daha önce de bir hamur maceramız olmuştu...
Yine aşka gelip kızıma kendi ellerimle oyun hamuru hazırladım bugün...
Çok güzel vakit geçirdik Kızımın soyut sürreyal sanatsal eserleri oldu...
Yılanlar ve elma ağaçları yaptık, güldük, eğlendik...
Bugünün ansına halımızın tam ortasında kocaman bir de lekemiz oldu ama olsun her bir şeylere değer bir gün yaşadık
Sonraki günlerde kullanmak üzere hamurlarımızı poşetledim ve kaldırdım Bir sonraki hamur günümüzde kullanılmak üzere bizi bekleyecekler...

Bu yazıyı okuyan ve çocuklarına kendi elleri ile oyun hamuru hazırlamak isteyen anneler için tarifimi de paylaşmak istiyorum. Hanımla ben çok araştırdım en pratik tarif bu :)

Malzemeler:

Yarım bardak tuz
Yarım bardak su
1 bardak un
Gıda boyaları

Yapılışı:

Tuzu bir kaba alın. Üzerine suyu ekleyip karıştırın. Tamamen erimeyecektir. Ardından unu ekleyip yoğurun. Kıvamı ele yapışmayacak bir hamur olmalı, kıvamı yakalamak için un ilavesi yapabilirsiniz. Hamurunuz kıvama gelince istediğiniz renkte gıda boyası ekleyebilrisiniz. Yanlız boyalar çok etkili çok az miktarda eklemeniz yeterli olacaktır.
Ölçülerinizi elde etmek istediğiniz hamur miktarına göre arttırabilirsiniz.
Kırmızı, Mavi ve Sarı Boyanın tüm renkleri elde etmeniz için yeterli olduğunu unutmayın.

Kırmızı + Sarı = Turuncu
Az kırmızı = Pembe
Mavi + Sarı = Yeşil
Kırmızı + Mavi = Mor

Halil Bey Konağı...

Bu sıralar bloğu iyice boşladım...
Ama günler o kadar hızlı geçiyor ki anlamak mümlün değil...
Aslında elimde yayınlanmayı bekleyen taslaklar ordusu var ama bir türlü oturup tamamlayamıyorum...
Ama söz çok yakında bloğumu tekrar güncel hale getireceğim :)

Neyse neyse gelelim Halil Bey Konağına...

2 hafta önce haftasonu için Ispartaya ablamlara gittik. Yeni aldıkları evi görmeye.
Ne yalan söyleyeyim evin ilk yıkıntılık halinin fotografını gördükten sonra bu yeni görüntüsü beni çooook şaşırttı. Tıpki kadınların makyajla inanılamayacak kadar değişmesi gibi bu evde resmen bir başkalaşım geçirmiş.

Tam hayallerde canlandırılan evlere benzemiş, tek katlı bahçe içinde güzel bir villa...

Gerçi yaz tatilinde görüşmüştük ama ablamı görmek bana çok iyi geldi. Onu ne kadar özlediğimi fark ettim gördüğümde...

E tabi 4 çocuğun meydana getirdiği curcunadan bahsetmeme gerek yok sanırım, siz tahmin etmişsinizdir...

Ama bu defa bahçeli bir villada olmanın tadını hem biz hem de ufalıklar çıkarttık nasıl mı tabiki alt kat komşuların rahatsız olacağı stresi yaşamadık ve onlara da yaşatmadık. Haliyle deli gibi udurdular :)

Bizimki bir taraftan kuzenleri, bir taraftan pamuk (ablamların yavru goldeni) oraya buraya koşuşturmaktan ilk günün sonunda 30 saniyede uyuyakalarak kendi rekorunu kırdı tabi günün sonunda...

Her şeyle mükemmel bir haftasonu geçirdik ve bu anları ve fotogtaf karelerini de unutulmazlar hafızamıza kazıdık...

En kötü günlerimizin hep böyle geçmesini dilerim :)

İyiyim paradoksu...

Son zamanlarda kızımla aramızda geçen diyaloğu aynen aktarıyorum...

Melda: Annecim nasılsın?
Alara: İyiyim
Melda: Annecim hadi sen de bana sor
Alara: ???
Melda: Annecim ben ne söylersem aynısını söyler misin?
Alara: Mamam
Melda: Seeeen
Alara: Seeeen
Melda: Nasılsın?
Alara: İyiyim
Melda: Annecim öyle değil sen de nasılsın de
Alara: İyiyim
Melda: Annecim nasılsın diyeceksin
Alara: İyiyim
Melda: Annecim nasılsın deyince hemen iyiyim deme sen de bana sor nasılsın diye Alara: İyiyim
Melda: Pes :))))

Günlerce aynı diyaloğu yaşadıktan sonra sadece bir kere de olsa sasısın demetebildim ya o bana yeter :))))

Yıllar sonra okuyup eğleneceksin canım kızım belki ama insan bu kadar da zorlanmaz ki :)))

Cumalıkızık-Mudanya-Trilye gezisi

Yine aylar sonra bir ilk benim için...
Kızım babasıyla babaannesine ziyarete gitti, bense iş arkadaşlarımla Cumalıkızık-Mudanya-Trilye gezisine...

Kendi kendine kaldığım ve dinlenmeyi hedeflediğim haftasonum henüz Dewrimleri köye uğurlar uğurlamaz yazlık kışlık ayrımı yapmaya başlayarak şenlendi...

Gece geç vakte kadar süren düzenleme ardında ertesi gün ütülenmesi icap eden 20 kadar yıkanmış gömlek ve biz de enkaz bıraktı :))))

Ama dinlenmek haram ya Cumartesi sabah erkenden kavitasyonla başladık mesaiye. Malum randevu bulmak zor ya ne saat uygun derlerse atlıyorum malesef öyle uyuyayım daha geç geleyim falan yok :(

Arkasından biraz alışeriş yapıp döndüm ütülerimin başına, saatler kemale erdikçe ben de de yorgunluk belirginleşti. Ama iş biter mi? Mimkin değil :)))

Gezi için sigara böreği sarmak da günün son işi oldu. Her ne kadar sabahın köründe kalkılıp kızartılan börekler beyzbol sopası sertliğinde olduğundan geziye götürülemese de nihayetinde epeyce zamanımı aldılar malesef...

Bu kadar hikayeden sonra gelelim gezi maceralarıma...

Tabiri caizse eşşek kadar sucuklu tostla başlayan gezimiz, sağolsun çeşit çeşit ikramlarla gelen arkadaşların yaptıklarını canımız istediğinden yada aç gözlülüğümüzden değil sadece zebil olmasınlar diye muhtelif saatlerde yiyerek geçti...

Otobüsün en kalabalık ve renkli grubu olarak son derece güzel bir gün geçirdik...

Cumalıkızıkta dar ve taştan sokak aralarında tur attık, dilek çeşmesinden su içtik, güllü kahvede (köy kahvesi) kahvelerimizi yudumladık, Mudanyada ne müzakerelere ev sahipliği yapan köşke girdik, Trilyede yarım saatlik gezi sonrası tepedeki çay bahçesinde b,ralarımızı höpürdettik, dönüşte ben kendime Bursaya gitti ama iskender yemedi dedirtmem nidaları ile iskenderimi de yedim ve sen sağ ben selamet gezimiz sona erdi...

Feribotta arkadaşları ektik biraz ama iyiki de ekmişim kızımı uyuyor olsa bile koklama şansım oldu...

İlk defa bir haftasonumuz ayrı geçti kuzumla...

Ne çok özlemişim görünce içimin eridiğini hissettim...

Kuzum da beni özlemiş, gözleri kapalı da olsa koklaya koklaya öptü beni. Ben de kuzumu kokladım tabi...

Annesi ve kuzusu kavuştular ve bir hikaye daha mutlu sonla bitti...

Anneler günümüz kutlu olsun...

17 Mart 2009 saat 08:13 itibarı ile dünya tatlısı pamuk prensesimin annesiyim...
Bu 3. anneler günüm...
Biraz hasta olmasının hüznü olsa da elimi öpüp başına koyduğu an dünyanın en değerli hediyesi benim oldu :)))
Seni çok seviyorum prenses. İyi ki bizimlesin :)))
İyi ki geldin meleğim ...


Candan Erçetin - Annem goldrausch